Ondertussen bij de grote dierenvrienden van Planckendael

 

Na de ‘surplus diertjes’ en de doodgeschoten leeuwin, nu weer dit…

Ik heb de foto’s die we ooit in dat domein gemaakt hebben zonet van Flickr gehaald; een plek waar dergelijke dingen gebeuren kan ik echt niet promoten, ook niet onrechtstreeks.

Bah!

Gevaarlijk Groen in drie illustraties

 
Het gaat van kwaad naar erger met de partij die me ooit zo nauw aan het hart lag.

Na de betuttelende bemoeizucht en de niet aflatende verheerlijking van fietsers ten koste van alle andere weggebruikers (ook voetgangers!), lijkt Groen nu ook politiek dieprood geworden te zijn, kwistig overgoten met een zuur sausje wereldvreemdheid.

Leest u even mee?

Als chronisch zieke (in hun wandelgangen wel eens smalend ‘niet-activeerbare arbeidsreserve’ genoemd) kan ik me niet voorstellen ooit blauw te stemmen, maar hiermee ben ik het wel roerend eens: Lydia Peeters (Open Vld) verontrust na uitspraken Groen over eigendomsrecht.

Groen zegt nu aan al die mensen die het geluk hebben dat hun ouders of grootouders een stukje grond hebben liggen om iets mee te geven aan de kinderen of kleinkinderen, dat ze dit wat hen betreft kwijt zijn. 

Dit is nog een pak gortiger en lijkt me ook helemaal niet in het beste belang van het kind in kwestie: Groen-schepen erkent vaderschap van illegale vreemdeling ondanks uiterst negatief advies van parket.

Volgens het parket heeft de man het kind alleen erkend om aan geldige verblijfsdocumenten te geraken.

Tenslotte is “Er komt geen vermogensregister” blijkbaar het nieuwe “I never had sex with that woman.”

Het wetsvoorstel daaromtrent was ingediend en omvat wel degelijk, zoals dit artikel ook vermeldt, boeken en wijn. Mijn Steiff beren en zeldzame Kate Bush en Madonna platen zouden ongetwijfeld evenmin buiten schot blijven, maar dit terzijde.

Het ergst van al vind ik nog dat Groen de hele bestaande klimaatproblematiek lijken te misbruiken om hun — kom, laat ons een kat, een kat noemen — onversneden communistische ideolgie in wetten te kunnen gieten.

Hun mooie idealen van weleer zijn verworden tot welvaartverwoestende dogma’s die anno 2019 duidelijk een ander doel moeten heiligen.

Hopelijk ben ik niet de enige dierenvriend/natuurliefhebber die dat inmiddels beseft; anders zijn we er mogelijk allemaal aan voor de moeite.

Zoals verwacht/gevreesd/voorspeld…

 

Eerst vond de postbode het pak niet in de bestelwagen (?!), dan werd het er in deze toestand uitgehaald.

De doos kapot. Onze stoep en oprit vol hondensnoepjes.

Beste iedereen, stop nu toch eens met spullen toe te vertrouwen aan bpost; dat loopt zelden goed af.

De schaamte ver voorbij

 
Even in een online magazine zitten lezen en tot de verbazende en voor mij toch wel vrij gruwelijke vaststelling komen dat één van de grootste pesters uit mijn middelbaar, één van de kwelgeesten verantwoordelijk voor mijn CPTSS, een boek geschreven heeft, en niet zomaar één… Een handleiding om kinderen zelfvertrouwen te geven en meer weerbaar te maken tegen pesterijen. Hoe ongelooflijk pervers en wraakroepend is dat?!

Uiteraard liggen oorzaak en oplossing weer bij de slachtoffers ook, want zij zijn niet weerbaar genoeg. Steeds weer hetzelfde afgezaagde liedje.

Misschien was een beetje zelfreflectie hier eerder op zijn plaats geweest, zoals bijvoorbeeld een autobiografisch werk rond het thema “Ik was jarenlang een actieve, genadeloze en zeer enthousiaste pester; hoe voorkomen we dat uw kind ook zo’n smeerlapje wordt?”

Ik mag niet reageren. Ik kan dat niet, want het risico om zwaar ‘getriggerd’ te worden en in een neerwaartse spiraal te belanden is te groot. Het laatste wat mijn gammele gezondheid momenteel nodig heeft is enige vorm van interactie met die hypocriete megabitch, ongetwijfeld gevolgd door een zoveelste verpletterende tsunami van flashbacks en andere ellende.

Dus diep ademhalen en doen alsof ik dat niet gezien heb, terwijl ik van binnen kook.

Verdomme toch.

Slecht nieuws

 
Een horrorverhaal in acht woorden:

bpost zal de levering van je pakje behandelen.

Niemand wil dit, ZooPlus!